Zapłata

-



         Nigdy wcześniej nie miałam styczności z twórczością Małgorzaty Rogali. Nie prosiłam też wydawnictwa o tę książkę, bo pomyślałam, że jak nie znam autorki... no to sami wiecie. Okazało się, że „Zapłata” to początek serii książek o aspirantce Agacie Górskiej i komisarzu Sławomirze Tomczyku. Książkę dostałam, a jako, że to pierwsza z serii, pomyślałam, że dam jej szansę. 

   Juz na pierwszych 2-3 stronach dostałam w twarz takimi wydarzeniami, że zrobiło mi się słabo. Książka od samego początku trzyma poziom i sprawia, że czytelnik od  jest pewny kto zabija. Tak. Można schować sobie tą pewność do walizki i postawić wysoko na szafie bo do niczego wam się nie przyda. 
   
   W jednym z clubów dochodzi do zabójstwa syna pewnego adwokata. Sprawa od początku nie jest prosta bo i narzędzie zbrodni jest dość wymyślne. Niebawem okazuje się, że morderstwo może mieć związek ze śmiertelnym pobiciem studenta sprzed ośmiu lat. Winni nie ponieśli należytej kary, i ktoś ewidentnie mści się na sprawcach. Osiem lat wcześniej zatarto wszelkie ślady by winni wyszli z sądu z wyrokiem uniewinniającym. Teraz nadszedł czas by policja znów zbadała sprawę,  czy jednak i tym razem ktoś nie postara się o zatarcie wszelkich śladów? 
     

     Naprawdę jestem pod ogromnym wrażeniem jeśli chodzi o fabułę i uknutą intrygę. Na początku autorka przywołuje kilka zdarzeń z wcześniejszych lat i pisze to w sposób nieskomplikowany wręcz taki „opowiadaniowy” na poziomie szkoły średniej. Mimo, że zdarzenia są okropne miałam wrażenie, że czytam pracę ucznia, który nie miał wiele miejsca i musiał upchnąć wszystkie informacje w jednym zdaniu. 
Bałam się, że cała książka taka będzie. Nie. Nie była. Język na wysokim poziomie. Fabuła na wysokim poziomie. Realistyczne dialogi. Dobrze zarysowane postacie. 

    Nie mam się do czego doczepić, liczyłam na  porządny kryminał i taki dostałam. Czekam na więcej. Od początku był krąg podejrzanych i wiadome było, że zabija jedna z tych osób. Więc nie było fajerwerków ani zaskoczenia,  mimo tego intryga była dobrze uknuta.
Polecam, ja na sto procent nadrobię resztę książek Małgorzaty Rogali, bo bardzo przypadł mi do gustu styl autorki. 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czerń kruka

-
Obraz
Nie miałam wcześniej styczności z książkami Ann Cleeves. Gdy sięgam po książkę nieznanego mi autora nigdy nie robię researchu to dlatego, żeby się nie nastawić negatywnie, bo możliwe ze po okładce poznam inna książkę, która miała np bardzo złe recenzje. Dlatego nic nie wyszukiwałam, po prostu zaczęłam czytać. Jestem fanka skandynawskich kryminałów więc pomyślałam, że mroczne brytyjskie będą stylem podobne. Nic bardziej mylnego... od początku miałam wrażenie, że książka jest inna niż wszystko co czytałam do tej pory. Nie ukrywam, że początkowe 8 kartek dłużyły mi się więc czytałam je 2 dni. Tak, tak było. Stwierdziłam, że chyba się nie polubimy z Panią Cleeves, ale ja zawsze staram się dawać książce szanse czytając do 100 strony. I myślę, że dam jej tą samą szansę. Czytając dalej uznałam, że książka jest świetna, po prostu musiałam przestawić się na styl pisania autorki. Pomyślałam, że sprawdzę na której to stronie przed rzeczoną setną to do mnie dotarło. Patrze a tam 165 strona. Lektu...
Czytaj więcej

Lubię mówić dużo- ach te Dwory (część 2)

-
Obraz
      🔻🔻🔻🔻UWAGA SPOILERY🔻🔻🔻🔻  Jeśli pierwszy tom wydawał wam się nudny i powiedzmy, ciągnął się, jak cukierki krówki, tu wszystkie wasze męki zostaną wynagrodzone.  Feyra wraz z Tamlinem przygotowują się do ślubu, Feyra  nie jest tym faktem jakoś zachwycona. Tzn może inaczej, cieszy się, próbuje jednak jej psychika nie doszła do siebie po wydarzeniach spod góry. Wszyscy w koło podniecają się zaślubinami a tak naprawdę nikt nie widzi lub niechce widzieć co się z nią dzieje. Na Dworze pojawia sie nowa postać Jantha jest czymś na kształt kapłanki i bliską przyjaciółką Tamlina, który ufa jej, naprawdę jak głupi.  Postanowiłam nie rozpisywać się jak ostatnio. Muszę nabrać dyscypliny w pisaniu, a moim problemem jest to, że chce powiedzieć znacznie więcej, niż jestem w stanie napisać. Więc naprawdę streszczę fabułę a potem przejdę do tego na co moim zdaniem warto zwrócić uwagę.  Więc Feyra psychicznie jest naprawdę zdewastowana, a dzień slubu na...
Czytaj więcej

Bakhita

-
Obraz
        Gdy czytam książkę, kończę ją i zaczynam pisać recenzję. Skończyłam czytać „Bakhite” i nie mam pojęcia co napisać. Brakuje mi słów, myśli nadal nie mogą zebrać się w całość. Mam mętlik w głowie, totalny chaos. Postaram się jednak przekazać Wam to co czuję. Nie będzie to proste, bo jestem wściekła, na ludzi, na kościół na historie Bakhity      Siedmioletnia dziewczynka, której imienia nie znamy, zostaje nagle wyrwana ze swojego na pozór bezpiecznego świata. W jednej chwili traci dom, rodzinę, imię, traci wszystko. Jedyne co pamięta to zapach matki słodki pot wymieszany z mlekiem. To to wspomnienie ocali ją nie raz w nowym życiu jakim przyszło jej żyć, chociaż nikt nie zapytał czy chce. Dziewczynka trafia do handlarzy ludźmi. Jej życie to ciągłe bicie, gwałty, tortury. Przypomnę, że ma siedem lat. Po latach w końcu wykupuje ją biały człowiek, wywozi do Włoch gdzie Bakhita zostaje ochrzczona i wstępuje do zakonu.       Straszna hist...
Czytaj więcej