Biel nocy

-

  

     Wystawa, przyjęcie, tajemniczy mężczyzna, samobójstwo które okazuje się być morderstwem, maska clowna i Szetlandy. Ciekawie brzmi prawda? A to dopiero początek. Nie ukrywam, że po książce „Czerń kruka” stałam się psychofanką twórczości Ann Cleeves, więc czekałam na „Biel nocy” jak dziecko na prezenty w święta. 
Co mnie zauroczyło? Na 100% jest to klimat Szetlandzki, który naprawdę nie może równać się z innym. Wiele osób twierdzi, że Ann Cleeves nie pisze w stylu Brytyjskim a skandynawskim. Nie zgodzę się z tym twierdzeniem, kryminał skandynawski też jest ciężki i posiada przytłaczający klimat, ale to inny rodzaj ciężkości. 

   Na Szetlandy przybywa tajemniczy mężczyzna. Odstawia dramatyczne przedstawienie na wystawie obrazów. Rano jego zwłoki wiszą w „szopie” do, której każdy mieszkaniec wyspy miał dostęp. Śledztwo prowadzą znani nam z poprzedniej części detektywi Perez i Taylor. Na Szetlandach trwa lato co wiąże się z tym że dni są tak długie, że mieszają się z nocą i nic nie jest takim jakim się wydaje. W miarę rozwoju śledztwa, dochodzi do kolejnego morderstwa. Tym razem jest to celebryta pochodzący z Szetlandów, mimo, że już tu nie mieszka jest jednak miejscowym. Perez i Taylor mają ciężki orzech do zgryzienia, bo z czasem okazuje się, że seria morderstw została zapoczątkowana już piętnaście lat wcześniej, na co wskazują szczątki znalezione w skalnej szczelinie. 


   Nic nie jest takie jakim się wydaje. To napisała Ann Cleeves nie raz w swojej książce opisując lato na Szetlandach. Muszę przyznać, że drugi raz pisarka kompletnie wywiodła mnie w pole! Gdy ukazała przed czytelnikiem morderce, szczęka mi opadła na podłogę. Jednak jeśli myślicie, że był to morderca wymyślony od czapy to jesteście w błędzie, wszystko było przemyślane i zaplanowane. Ta książka to złoto, naprawdę. Jeśli jesteście fanami rozkmin i szanujecie autora za to, że pisze tak byście nie wiedzieli do samego końca, to książka „Biel nocy” jest tym czego szukacie. Mogę zapewnić, że w życiu nie wpadniecie na to kto zabił, dopóki sama autorka wam tego nie zdradzi. Czytanie tej książki to uczta dla czytelnika detektywa. Polecam gorąco sięgnąć po serie Szetlandzką, „Czerń kruka” i „Biel nocy” 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czerń kruka

-
Obraz
Nie miałam wcześniej styczności z książkami Ann Cleeves. Gdy sięgam po książkę nieznanego mi autora nigdy nie robię researchu to dlatego, żeby się nie nastawić negatywnie, bo możliwe ze po okładce poznam inna książkę, która miała np bardzo złe recenzje. Dlatego nic nie wyszukiwałam, po prostu zaczęłam czytać. Jestem fanka skandynawskich kryminałów więc pomyślałam, że mroczne brytyjskie będą stylem podobne. Nic bardziej mylnego... od początku miałam wrażenie, że książka jest inna niż wszystko co czytałam do tej pory. Nie ukrywam, że początkowe 8 kartek dłużyły mi się więc czytałam je 2 dni. Tak, tak było. Stwierdziłam, że chyba się nie polubimy z Panią Cleeves, ale ja zawsze staram się dawać książce szanse czytając do 100 strony. I myślę, że dam jej tą samą szansę. Czytając dalej uznałam, że książka jest świetna, po prostu musiałam przestawić się na styl pisania autorki. Pomyślałam, że sprawdzę na której to stronie przed rzeczoną setną to do mnie dotarło. Patrze a tam 165 strona. Lektu...
Czytaj więcej

Lubię mówić dużo- ach te Dwory (część 2)

-
Obraz
      🔻🔻🔻🔻UWAGA SPOILERY🔻🔻🔻🔻  Jeśli pierwszy tom wydawał wam się nudny i powiedzmy, ciągnął się, jak cukierki krówki, tu wszystkie wasze męki zostaną wynagrodzone.  Feyra wraz z Tamlinem przygotowują się do ślubu, Feyra  nie jest tym faktem jakoś zachwycona. Tzn może inaczej, cieszy się, próbuje jednak jej psychika nie doszła do siebie po wydarzeniach spod góry. Wszyscy w koło podniecają się zaślubinami a tak naprawdę nikt nie widzi lub niechce widzieć co się z nią dzieje. Na Dworze pojawia sie nowa postać Jantha jest czymś na kształt kapłanki i bliską przyjaciółką Tamlina, który ufa jej, naprawdę jak głupi.  Postanowiłam nie rozpisywać się jak ostatnio. Muszę nabrać dyscypliny w pisaniu, a moim problemem jest to, że chce powiedzieć znacznie więcej, niż jestem w stanie napisać. Więc naprawdę streszczę fabułę a potem przejdę do tego na co moim zdaniem warto zwrócić uwagę.  Więc Feyra psychicznie jest naprawdę zdewastowana, a dzień slubu na...
Czytaj więcej

Bakhita

-
Obraz
        Gdy czytam książkę, kończę ją i zaczynam pisać recenzję. Skończyłam czytać „Bakhite” i nie mam pojęcia co napisać. Brakuje mi słów, myśli nadal nie mogą zebrać się w całość. Mam mętlik w głowie, totalny chaos. Postaram się jednak przekazać Wam to co czuję. Nie będzie to proste, bo jestem wściekła, na ludzi, na kościół na historie Bakhity      Siedmioletnia dziewczynka, której imienia nie znamy, zostaje nagle wyrwana ze swojego na pozór bezpiecznego świata. W jednej chwili traci dom, rodzinę, imię, traci wszystko. Jedyne co pamięta to zapach matki słodki pot wymieszany z mlekiem. To to wspomnienie ocali ją nie raz w nowym życiu jakim przyszło jej żyć, chociaż nikt nie zapytał czy chce. Dziewczynka trafia do handlarzy ludźmi. Jej życie to ciągłe bicie, gwałty, tortury. Przypomnę, że ma siedem lat. Po latach w końcu wykupuje ją biały człowiek, wywozi do Włoch gdzie Bakhita zostaje ochrzczona i wstępuje do zakonu.       Straszna hist...
Czytaj więcej