Skaza- recenzja.

-

Opis(Lubimyczytać.pl)
Zimą 2018 roku ze skutego lodem jeziora zostają wyciągnięte zwłoki nastolatka. Patolog jest pewien, że śmierć chłopca nastąpiła w wyniku utonięcia. Znamion przestępstwa nie nosi też ciało starszego, bezdomnego mężczyzny o nieustalonej tożsamości. Oba zgony łączy tylko mroźna noc. A to niestety za mało, by rozpocząć śledztwo... 
Jednak zdaniem komisarza Bernarda Grossa pytań w obu sprawach jest więcej niż odpowiedzi. I kiedy zacznie je zadawać, mieszkańcy pobliskiego miasteczka nabiorą wody w usta. Gross przekonuje się z czasem, że ich milczenie to mur, za którym czają się duchy przeszłości.
Kluczem do odkrycia prawdy może okazać się wyjaśnienie starej sprawy tajemniczego zaginięcia…

Jako fanka Sherlocka Holmes’a, na książki kryminalne patrzę odrobinę inaczej. Zawsze staram się rozszyfrować intrygę, przestępstwo, ale nigdy nie biorę pod uwagę tego co zazwyczaj podsuwają autorzy. Jako, że książkę czytałam w postaci ebooka na Legimi będę posługiwała się procentami a nie stronami książki. 
  Po 17% książki stwierdziłam, że rozgryzłam to. Nie mogę spojlerować, ale historia, która ja uknułam była równie dobrze pokręcona i zagmatwana co historia Pana Małeckiego, chyba muszę wrócić do pisania, jednak wiem, że niedorównam Robertowi Małeckiemu. Co On mi zrobił z głową!!! Nie mogłam oderwać się od czytania, spaliłam ze 20 papierosów! 17%, 36%, 51%, 79% za każdym razem miałam nową teorię i byłam jej pewna!!! Za chwilę się okazywało, że moje teorie jedna po drugiej upadały z hukiem jak od wystrzału z pistoletu. Wszystkiego domyśliłam się praktycznie równo z komisarzem Grossem, może świadczy to o tym, że jestem słaba w kryminały... Ale czy napewno? Skoro potrafię przewidzieć co się bedzie działo u takich autorów jak Lee Child? Dla mnie oznacza to jedno! KSIĄŻKA JEST WYBITNA! 
 Ja za to pukam się w głowę z pytaniem do samej siebie: „Jak mogłaś nie czytać wcześniejszych książek Roberta Małeckiego???”
To 100% kryminał napisany naprawde dobrze. Już niemogę doczekać się kolejnej części. W czasie oczekiwania na nowe przygody komisarza Grossa, nadrobię inne historie- poprostu muszę! Wiem, że będę się świetnie bawiła. Polecam naprawdę z całego serca! 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czerń kruka

-
Obraz
Nie miałam wcześniej styczności z książkami Ann Cleeves. Gdy sięgam po książkę nieznanego mi autora nigdy nie robię researchu to dlatego, żeby się nie nastawić negatywnie, bo możliwe ze po okładce poznam inna książkę, która miała np bardzo złe recenzje. Dlatego nic nie wyszukiwałam, po prostu zaczęłam czytać. Jestem fanka skandynawskich kryminałów więc pomyślałam, że mroczne brytyjskie będą stylem podobne. Nic bardziej mylnego... od początku miałam wrażenie, że książka jest inna niż wszystko co czytałam do tej pory. Nie ukrywam, że początkowe 8 kartek dłużyły mi się więc czytałam je 2 dni. Tak, tak było. Stwierdziłam, że chyba się nie polubimy z Panią Cleeves, ale ja zawsze staram się dawać książce szanse czytając do 100 strony. I myślę, że dam jej tą samą szansę. Czytając dalej uznałam, że książka jest świetna, po prostu musiałam przestawić się na styl pisania autorki. Pomyślałam, że sprawdzę na której to stronie przed rzeczoną setną to do mnie dotarło. Patrze a tam 165 strona. Lektu...
Czytaj więcej

Lubię mówić dużo- ach te Dwory (część 2)

-
Obraz
      🔻🔻🔻🔻UWAGA SPOILERY🔻🔻🔻🔻  Jeśli pierwszy tom wydawał wam się nudny i powiedzmy, ciągnął się, jak cukierki krówki, tu wszystkie wasze męki zostaną wynagrodzone.  Feyra wraz z Tamlinem przygotowują się do ślubu, Feyra  nie jest tym faktem jakoś zachwycona. Tzn może inaczej, cieszy się, próbuje jednak jej psychika nie doszła do siebie po wydarzeniach spod góry. Wszyscy w koło podniecają się zaślubinami a tak naprawdę nikt nie widzi lub niechce widzieć co się z nią dzieje. Na Dworze pojawia sie nowa postać Jantha jest czymś na kształt kapłanki i bliską przyjaciółką Tamlina, który ufa jej, naprawdę jak głupi.  Postanowiłam nie rozpisywać się jak ostatnio. Muszę nabrać dyscypliny w pisaniu, a moim problemem jest to, że chce powiedzieć znacznie więcej, niż jestem w stanie napisać. Więc naprawdę streszczę fabułę a potem przejdę do tego na co moim zdaniem warto zwrócić uwagę.  Więc Feyra psychicznie jest naprawdę zdewastowana, a dzień slubu na...
Czytaj więcej

Bakhita

-
Obraz
        Gdy czytam książkę, kończę ją i zaczynam pisać recenzję. Skończyłam czytać „Bakhite” i nie mam pojęcia co napisać. Brakuje mi słów, myśli nadal nie mogą zebrać się w całość. Mam mętlik w głowie, totalny chaos. Postaram się jednak przekazać Wam to co czuję. Nie będzie to proste, bo jestem wściekła, na ludzi, na kościół na historie Bakhity      Siedmioletnia dziewczynka, której imienia nie znamy, zostaje nagle wyrwana ze swojego na pozór bezpiecznego świata. W jednej chwili traci dom, rodzinę, imię, traci wszystko. Jedyne co pamięta to zapach matki słodki pot wymieszany z mlekiem. To to wspomnienie ocali ją nie raz w nowym życiu jakim przyszło jej żyć, chociaż nikt nie zapytał czy chce. Dziewczynka trafia do handlarzy ludźmi. Jej życie to ciągłe bicie, gwałty, tortury. Przypomnę, że ma siedem lat. Po latach w końcu wykupuje ją biały człowiek, wywozi do Włoch gdzie Bakhita zostaje ochrzczona i wstępuje do zakonu.       Straszna hist...
Czytaj więcej