Kontratyp- recenzja

-




Kolejne spotkania z Zordonem i Chyłką są zawsze spoko ale mam wrażenie, że z każdą książką ich przygody robią się bardziej hardcorowe. Jestem z tych osób, które zachłysnęły się Mrozem, ale na przestrzeni kilku lat, ewolułowały jako czytelnicy i odeszły od Remigiusza. Jednak mimo wszystko po serię z Chyłką zawsze sięgam i zawsze się ekscytuję. Lubię Chyłkę. Mimo, że w realnym życiu nie miała by prawa bytu, bo przecież momentami jest tak niepoważna, na wszystko ma odpowiedz, która kończy się porównaniem, bądź przytykiem. I tak lubię Chyłkę. Pewnie dlatego, że samo wyobrażenie o tym, że ona istnieje jest zabawne, każdy lubi wyszczekane twardo stąpające po ziemi babki, czy Chyłka twardo stąpa? Czasami tak, na tyle często by ją uwielbiać. 
  Tym razem Chyłka musi się zmierzyć z odległą przeszłościa i przygotować się na niepewną przyszłość.  

   Opis: lubimyczytać.pl

W drodze na Annapurnę, jeden z najgroźniejszych szczytów na świecie, ginie troje polskich wspinaczy. Ekipy ratunkowe odnajdują jedynie przysypane śniegiem, poskręcane liny, ale nie trafiają na żaden inny ślad po grupie.

Kilka tygodni później jedyna członkini wyprawy pojawia się na granicy nepalsko-tybetańskiej, po czym zostaje zatrzymana. Polscy śledczy przewożą ją do kraju, gdzie ma odpowiadać za zabójstwo – okazuje się bowiem, że aby przeżyć w górach, doprowadziła do śmierci swoich towarzyszy.

Sprawa od początku wydaje się szyta grubymi nićmi, co Remigiusz ma w zwyczaju robić. Powiem tak, czytałam na Legimi i po kilku stronach zgadłam, kto stoi za wszystkim, mimo, że poźniej zmieniłam zdanie to koniec końców pierwszy wskazany przeze mnie był tym ostatnim. Trochę mnie to zawiodło, nie powiem, że nie. Jednak i tak bawiłam się super czytając do 4:15 nad ranem. Fani twórczości Mroza i tak będą zachwyceni, a ci co nie czytali Mroza mogą spokojnie zaczać sobie sprawdzać serie z Chyłką i Zordonem. Bo to naprawde fajne książki są, lekkie, niewymagające, zwroty akcji zawsze szalone lecz dopracowane w każdym nawet najmniejszym stopniu. Polecam Mroza, każdemu bo dlaczego nie? Na 100% nie jest stratą czasu, bo spędzenie czasu z Chyłką straconym nie jest, jest pełen emocji i uśmiechu. Kontratyp miał jeden z lepszych plot twistów na koniec wiec to już jest plusem, serce zabiło mocniej na koniec pojawiły się łzy smutku. Książka nie jest zła.  6/10

 


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czerń kruka

-
Obraz
Nie miałam wcześniej styczności z książkami Ann Cleeves. Gdy sięgam po książkę nieznanego mi autora nigdy nie robię researchu to dlatego, żeby się nie nastawić negatywnie, bo możliwe ze po okładce poznam inna książkę, która miała np bardzo złe recenzje. Dlatego nic nie wyszukiwałam, po prostu zaczęłam czytać. Jestem fanka skandynawskich kryminałów więc pomyślałam, że mroczne brytyjskie będą stylem podobne. Nic bardziej mylnego... od początku miałam wrażenie, że książka jest inna niż wszystko co czytałam do tej pory. Nie ukrywam, że początkowe 8 kartek dłużyły mi się więc czytałam je 2 dni. Tak, tak było. Stwierdziłam, że chyba się nie polubimy z Panią Cleeves, ale ja zawsze staram się dawać książce szanse czytając do 100 strony. I myślę, że dam jej tą samą szansę. Czytając dalej uznałam, że książka jest świetna, po prostu musiałam przestawić się na styl pisania autorki. Pomyślałam, że sprawdzę na której to stronie przed rzeczoną setną to do mnie dotarło. Patrze a tam 165 strona. Lektu...
Czytaj więcej

Lubię mówić dużo- ach te Dwory (część 2)

-
Obraz
      🔻🔻🔻🔻UWAGA SPOILERY🔻🔻🔻🔻  Jeśli pierwszy tom wydawał wam się nudny i powiedzmy, ciągnął się, jak cukierki krówki, tu wszystkie wasze męki zostaną wynagrodzone.  Feyra wraz z Tamlinem przygotowują się do ślubu, Feyra  nie jest tym faktem jakoś zachwycona. Tzn może inaczej, cieszy się, próbuje jednak jej psychika nie doszła do siebie po wydarzeniach spod góry. Wszyscy w koło podniecają się zaślubinami a tak naprawdę nikt nie widzi lub niechce widzieć co się z nią dzieje. Na Dworze pojawia sie nowa postać Jantha jest czymś na kształt kapłanki i bliską przyjaciółką Tamlina, który ufa jej, naprawdę jak głupi.  Postanowiłam nie rozpisywać się jak ostatnio. Muszę nabrać dyscypliny w pisaniu, a moim problemem jest to, że chce powiedzieć znacznie więcej, niż jestem w stanie napisać. Więc naprawdę streszczę fabułę a potem przejdę do tego na co moim zdaniem warto zwrócić uwagę.  Więc Feyra psychicznie jest naprawdę zdewastowana, a dzień slubu na...
Czytaj więcej

Bakhita

-
Obraz
        Gdy czytam książkę, kończę ją i zaczynam pisać recenzję. Skończyłam czytać „Bakhite” i nie mam pojęcia co napisać. Brakuje mi słów, myśli nadal nie mogą zebrać się w całość. Mam mętlik w głowie, totalny chaos. Postaram się jednak przekazać Wam to co czuję. Nie będzie to proste, bo jestem wściekła, na ludzi, na kościół na historie Bakhity      Siedmioletnia dziewczynka, której imienia nie znamy, zostaje nagle wyrwana ze swojego na pozór bezpiecznego świata. W jednej chwili traci dom, rodzinę, imię, traci wszystko. Jedyne co pamięta to zapach matki słodki pot wymieszany z mlekiem. To to wspomnienie ocali ją nie raz w nowym życiu jakim przyszło jej żyć, chociaż nikt nie zapytał czy chce. Dziewczynka trafia do handlarzy ludźmi. Jej życie to ciągłe bicie, gwałty, tortury. Przypomnę, że ma siedem lat. Po latach w końcu wykupuje ją biały człowiek, wywozi do Włoch gdzie Bakhita zostaje ochrzczona i wstępuje do zakonu.       Straszna hist...
Czytaj więcej