Łapy precz od żartów

Abelard Giza i Jacek Stramik kojarzą się nam z żartami, żartami czasami brutalnymi czasami mogłoby się wydawać chamskimi jednak są śmieszne i świetne. Po książce oczekiwałam, że będzie to parada śmiesznych wydarzeń, jakieś zakulisowe anegdoty. Ogólnie spodziewałam się śmieszkowania w stylu stand-up. To co dostałam zszokowało mnie bardzo! Jedno co mogę na wstępie powiedzieć to, że ta książka nie rozśmiesza a skłania do przemyśleń. 

Mogę przekazać prawie każdy fragment książki i będzie miał on  wartość. 

 Jednak celebryci przyzwyczaili nas do kłamstw. Na tym polega system celebrytki. Jest to przemysł kłamstw. Przemysł pozorów. Tworzone są opowieści dla mas, pospólstwa, tłuszczy. O tym jak mieszkańcy, rezydenci medialnego Olimpu żyją, cieszą się, wyjeżdżają na wakacje, ale też o tym jak umierają, cierpią i zmagają się z tragediami

  Mogę spokojnie napisać, że książka jest epickim miejscami filozoficznym dziełem. Dlatego może zdarzyć się tak, że nie każdemu przypadnie ona do gustu. Ludzie oczekują od Abelarda i Jacka że rozśmieszą ich do łez. Jednak ta książka na pewno nie bawi ona uczy i pozwala spojrzeć na wiele rzeczy z innego punktu widzenia niż nasz, który obraliśmy sobie jako ten właściwy. Obaj panowie są bardzo inteligentni, oczytani i mają naprawdę świetne spojrzenie  na świat. Ta lektura była przyjemnością, zaskoczeniem ale i naprawdę świetną  przygodą. Polecam tą książkę każdemu nawet tym którzy spodziewają się po niej czegoś innego, bo być może tak jak ja, zachwycą się, przystaną na moment i pomyślą o tym co warte jest refleksji, a co Panowie wspaniale przekazali nam pisząc tą książkę. 

    Komik zazwyczaj jest gościem, który upadla się przed widownią. Opowiada o swoich słabościach, o żenującym sytuacji ze swojego życia (albo życie swoich znajomych które po sytuację kradnie i opowiada jak o swoje). Widz wtedy czuję się lepszy (czy nie za to właśnie płaci?)  i może bezkarnie się śmiać. Jak wielka jest nasza potrzeba akceptacji, jeśli dla śmiechu potrafimy wyciągnąc najgorsze brudy ze swojego życia.

Jak widzicie sami, ta książka to myślowa bomba, która wybucha co chwile by dotykać nas siłą rażenia jaką wytwarza. O tym że życie kominków jest zazwyczaj inne niż to sceniczne to wiemy, wiemy też, że komicy to często poważni ludzie. Stramik i Giza podnoszą poprzeczkę, pokazują jak wielka potrafi być ich powaga, a zwykła korespondencja mailowa staje się książką o dużej wartości emocjonalnej i intelektualnej.